Garnizon Wojskowy

Pod koniec XIX w. przy ul. Dominikańskiej, wówczas Aleksandryj­skiej, na terenie dawnego klasztoru dominikanów zbudowane zostały budyn­ki koszarowe licowane czerwoną cegłą. Wyróżniały się przestronnymi izbami, w których mieszkało po kilkudziesięciu żołnierzy. Dwa koszarowce miały stać się siedzibą rosyjskiego 29. Czernichowskiego Pułku Piechoty. Jeśli jednak żołnierze tej jednostki w nich zamieszkali, to nie na długo, bowiem w 1890 r. pułk został przeniesiony do Różana. Warto wspomnieć, że w tym samym czasie powstały także koszary w Skierniewicach, gdzie podobnie budynki charakteryzowały się czerwoną licowaną cegłą. Obecnie koszarowce zostały otynkowane, mieszczą się w nich hotel i restauracja sieci ARCHE. Od lat 90. XIX w. do 1910 r. stacjonowały tu nadal rosyjskie jednostki: 6. Batalion Pontonowy i 7. Batalion Pontonowy. Od 1910 r. ich miejsce zajęła 23. Dywizja Moździerzy, która przebywała tu do wybuchu I wojny światowej. Pierwszą polską jednostką, która stacjonowała w koszarowcach przy ul. Dominikańskiej na przełomie 1916 i 1917 r. był 1. Pułk Artylerii Legionów Polskich. W koszarach została uruchomiona szkoła podcho­rążych i oficerski kurs jazdy konno. Funkcję komendanta szkoły pełnił kpt. Franciszek Kleeberg, późniejszy generał i bohater bitwy pod Kockiem w 1939 r. Przez następne dziesięciolecia w garnizonie stacjonowało wiele jednostek. Największy wpływ na rozwój miasta miała Centralna Szkoła Straży Granicznej, a następnie 1. Pułk Artylerii Najcięższej, który stacjonował tu aż do wybuchu II wojny światowej. 

oprac. dr Piotr Rytko