Zgodnie z koncepcją założyciela Nowej Jerozolimy bp. Stefana Wierzbowskiego, na lewym krańcu poprzecz­nego ramienia krzyża, na planie którego po­wstało miasto, utworzono miejsce zwane Betlejem. Tam też w 1675 r. zbudo­wano kościół pw. Narodzenia Pańskiego pod patronatem Trzech Króli z klasztorem ojców pijarów. Świątynia była murowana, frontem zwrócona na wschód, do dzisiejszej ul. Lipkowskiej. Poświęcenie świątyni ufun­dowanej na gruntach wsi Lubków nastąpiło 18 października 1683 r.

W miejscu tym po­wstało również kolegium przeznaczone dla młodzieży z Nowej Jerozolimy i okolicznych dworów szlacheckich. Określane jako Kole­gium Wierzbowskiego, znajdowało się na zachód od kościoła. Murowany i piętrowy bu­dynek kolegium zbudowany na planie pro­stokąta był dwukrotnie większy od świątyni, posiadał 29 sal sypialnych i 4 wykładowe. Uczono w nim przedmiotów ogólnych, gra­matyki, retoryki oraz filozofii. Kolegium dys­ponowało biblioteką z licznymi publikacjami wydanymi w językach łacińskim, greckim, włoskim, niemieckim i polskim. Pod rządami władz pruskich, w 1801 r., działalność szkoły została zawieszona.

Warto dodać, że przy kolegium funk­cjonował w latach 1679-1732 teatr pijarski, w którym młodzież przygotowywała różne przedstawienia, na przykład w 1683 r. wy­stawiono tu sztukę pt. Biała lilija na trzech św. Aleksego stopniach wyrosła.

^{oprac. dr Piotr Rytko}